امشب تکرار لحظه های خاطره است ... و امشب دوباره "یلدا" عاشق می کند ...

می نشینم لب پنجره و نگاه می کنم این قصه شدن ها و خاطره شدن ها را .یلدا امشب بهانه ای است

برای خط زدن و برای فردا بهانه اغاز نوشتن.یلدا وسیله ایست برای بردن و اوردن . نمی دانم همان قدر که

زمستان یلدا را عاشقانه دوست دارد ، پاییز نیز؟!

و همین برف عاشق ...چرا این طور نگاهش می کنی ! اگر عاشق نبود که نمی نشست و انتظار نمی

کشید ! اگر عاشق نبود زیر افتاب نمی ماند و ذوب نمی شد ! .... این سردی اش را جدی نگیر ، گرمای

عشقش را احساس کن .اما این برف یادش نرفته که "یلدا" شاید وسیله ایست که برای او فرستاده شده

تا عشق را از دل پراشوب برگ های زرد پاییزی به امانت گرفته تا به او هدیه کند . یادش نرفته لحظه های

اخر برگ های پاییزی را ...که نفس هاشان در رگ خش خش له شدن های زیرپا ، فقط توان گفتن یک

حرف را داشتند....

حکایت " یلدا " برای من و تو هم تکرار می شود . هرسال....و شاید هر لحظه !

یادت باشد که زندگیت پر از همین" یلدا "هایی است که بهانه ای ست برای هزاران افرینش و خلقتی نو.

یادم باشد که این " یلدا " ها را که وسیله ایست برای باریدن و پاکی در ذهنم ماندگار کنم .

یادت باشد که طولانی شدن امشب هشداری ست برای کوتاهی تدریجی .

یادم باشد  ان بهانه ی بیداری را .....

یلداتون پر از خاطره های خوش 

 امشب ثانیه ها را نمی توان دنبال کرد . قلبشان نفس نفس می زند برای رسیدن به لحظه تکرار تاریخ .

امشب بغض برکه ها شکسته است و همشان هوای گریه دارند و " خم " را ارزو می کنند .

امشب همه اماده اند برای عهد و پیمانی دوباره . برای ماندن بر سر قرار . قرار و عهدی که سال ها پیش

بسته شد و هنوز نبض وجودش در قلب هستی می تپد . همان عهدی که بسیاری ان را بستند و بر سر

قرار ماندند و بسیاری بعد از ان همه تاکید زبانشان بر پیمان ، حرمتش را شکستند و به جای عمل به ان

پیمان مقدس ، زیر قرار زدند و به جای حفظ مقام والایش ، علی والا را خانه نشین کردند . هنوز هم تاریخ

تکرار می شود ...

امشب تمام فکر و ذهنم را قرارها و پیمان هایی که بستم و می بندم پر کرده ...من بر سر قرار مانده ام یا

با بهانه های بی بها زیر قرار زدم و یادم رفته...

امشب و فردا عیدی می دهم به هر که بر سر راهم باشد و می روم تا اخر راه . شاید دلش به حالم

بسوزد و بماند که عیدی مرا بدهد . نکند برسم به اخر راه و رفته باشد و من عیدی ام را نگیرم....

مولا ! می ایم که عیدی ام را بدهی ! اما...

خجالت می کشم از تو....

 تا به حال دیدی وقتی پر از حرف های نگفته  می شوی ، زبانت بند می اید و تنها سخنت می شود

سکوت ! تا به حال شده وقتی پر از نیاز بودن و پیدا شدنی ، دلت بخواهد گم شوی و "پنهان" را پیدا

کنی ! تا به حال شده بخواهی برای کسی که تو را از خودت بهتر می شناسد خود را بشناسانی ؟!

شده به لحظه معرفی برسی و با تمام منیت های گذشته ات به تهی برسی !...

امروز ، این لحظه ، همان روز و همان لحظه است...

امروز باید پیدا شد . باید پیدا کرد . و بعد از ان نشانه ها را نگه داشت تا گم نشد و گم نکرد ....

امروز باید همه واژه ها را دوباره معنی کرد : انسان، زندگی ، هدف ، ارزو ، عشق ، بودن ، رفتن....همه

چیز را ، همه کس را.

امروز را باید به خاطر سپرد . امروز را نباید به نسیان های روزانه اضافه کرد...امروز وقت یاداوری انسانیت

است...

امروز باید هه چیز را زیر و رو کرد: دل را ،خود را.

امروز را باید هر روز تکرار کرد…

به سرم می زند...
موش ها !
هوای زمین
...تا...
هواخوری!
محبت
بود و نبود
سر خط
پازل
کاملا" بی ادیبانه,گاهی بی ادبانه !
نافله ی جنون
من از من بی خبرم...!
اندر فواید علم عربی و قواعد ان !
تو بگو , برای همیشه
بهت...غربت...مبهم...
به تو می اندیشم...
...
سرمشق
قایق دلواپسی
چترهای بسته
امروز
بوی ریحان
اینجا...
سبب
رمز مرزها
پنجره باز است...واژه ای خوشحال است
اعمال شود!
یک خاطره,یک اغاز
ساده امدی
بی عنوان!